Ik zorg dat niemand binnenkomt. Ik maak de deur open als de winkelmeneer de boodschappen bezorgt. Weer veel wijn. Elke

Op een dag besefte ik dat niet alleen mijn zoon verslaafd was, maar ik ook. ‘Verslaafd aan mijn eigen kind.’

Ik wist niet dat ik boos was. Jij had mij pijn gedaan.Dus jij was fout. Ik zocht bevestiging.Jij fout. Ik

Ik kwam bij Al-Anon. Boos. Schreeuwend. Vol wrok. Het lag niet aan mij! Mijn zus dronk. Ze heeft relaties kapotgemaakt.

Vroeger dacht ik dat een goede relatie betekende dat het goed moest zijn tussen mij en de ander. Dus paste

Een klein meisje dat leerde dat gesprekken ruzies werden. Steeds erger, tot er naar elkaar werd geschreeuwd en soms geslagen.

In Nederland groeit ruim één op de vier kinderen onder de achttien jaar op met een ouder met psychische en/of

Op 24 oktober vindt in Ede weer de AA-Conventie plaats, met participatie van Al-Anon. Je bent van harte uitgenodigd om

Waarom is het zo moeilijk om toe te geven dat we geen controle hebben over het drinken van iemand anders?

Misschien heb je dit al vaker gehoord.
In een groep.
Of van iemand die je voorging.

Soms helpt het om stil te staan bij een eenvoudige zin.
Om hem rustig te bekijken.
En te voelen wat hij voor mij betekent.

“Iemand staat in zijn eigen licht.”
Ik hoor het wel eens.

Soms is het moeilijk om hulp te zoeken.

Misschien voelt het alsof je toegeeft dat je gefaald hebt.
Alsof jij degene bent die het niet goed doet.
Of misschien ben je zo gewend geraakt om te zorgen,
dat je niet meer weet hoe je het anders kunt doen.

Soms denk ik:
als ik maar wist waarom iemand zoveel drinkt,
zou het dan anders voelen voor mij?

Misschien heeft het te maken met vroeger.
Met pijn die nooit echt gezien is.
Met dingen waar iemand zelf geen woorden voor heeft.

Soms lijkt het alsof alles ingewikkeld is.
Alsof je het goed moet doen.
Alsof je het moet oplossen.

Maar wat als het eenvoudiger mag?

Hoe langer ik meeloop,
hoe duidelijker ik ga zien
dat alcoholisme een ziekte is.

Een drang.
Iets wat sterker is dan wilskracht.

Soms kan het lijken alsof iemand tijdens een bijeenkomst
precies weet wat ze moet zeggen.
De woorden klinken goed.
Zorgzaam. Begripvol.

Maar van binnen voelt het anders.