Ik zorg dat niemand binnenkomt. Ik maak de deur open als de winkelmeneer de boodschappen bezorgt.
Weer veel wijn.
Elke keer zegt hij tegen mij:
“Een fijne dag en tot snel.”
Tot snel.
Hij heeft altijd gelijk.
Ik schrijf met mijn zelfgemaakt inkt en een vulpen. Ik scheur weer alles in hele kleine stukjes zodat niemand het leest.
Geen barbies, geen spelletjes. Vegen, stofzuigen, moeder spelen. Dat is druk om te doen.
Soms schreeuwt papa tegen mama. Omdat ze op de bank ligt. Mama is moe en wil alleen maar slapen. Als mama dan slaapt, dan geef ik haar een kus. Ik moet bijna huilen. Ik weet hoe ik mijn tranen kan opeten. Nu maar hopen dat er niemand komt.
Ik doe de gordijnen dicht en de lamp uit.
Hier is niemand thuis.
Buiten spelen de andere kinderen. Ik kan er niet naartoe. Wie moet er dan voor haar zorgen?
Kind van een Alcoholist
Redactie Al-Anon
__________________________
We vinden het belangrijk dat onze ervaringen anderen kunnen helpen. Daarom mogen onze verhalen gedeeld worden, met bronvermelding: ©2026 Al-Anon Familiegroepen Nederland – www.al-anon.nl.
Meer verhalen van: Volwassen kinderen van alcoholisten – Alateen – Nieuwkomers – Mannen – Interviews – Herstel
