Een klein meisje dat leerde dat gesprekken ruzies werden. Steeds erger, tot er naar elkaar werd geschreeuwd en soms geslagen.
In Al-Anon leerde ik iets over mij.
Ik schrok als leden met veel kracht hun mening verdedigden. Het maakte me bang voor wat komen ging.
Het ging over mij. Dat dacht ik.
Dus hield ik mijn mond.
Maar daarna zag ik diezelfde mensen met elkaar praten en lachen. Er was geen ruzie. Geen geschreeuw. Geen gescheld.
Ik leerde voor het eerst dat ik een mening mocht hebben. Dat ik die mocht uitspreken.
Dat een verschil van mening niet betekende dat er ruzie kwam.
Ik leerde dat een stevige mening van een ander niet over mij ging. Langzaam kwam ik erachter hoe bang ik eigenlijk was.
Altijd dacht ik dat iets over mij ging.
Het ging bijna nooit over mij.
Redactie Al-Anon
__________________________
We vinden het belangrijk dat onze ervaringen anderen kunnen helpen. Daarom mogen onze verhalen gedeeld worden, met bronvermelding: ©2025 Al-Anon Familiegroepen Nederland – www.al-anon.nl.
Meer verhalen van: Volwassen kinderen van alcoholisten – Alateen – Nieuwkomers – Mannen – Interviews – Herstel
