Ik wist niet dat ik boos was.
Jij had mij pijn gedaan.
Dus jij was fout.
Ik zocht bevestiging.
Jij fout. Ik goed.
Ik keek niet naar mijn aandeel.
Niet naar wat ik deed.
Of niet deed.
Ik was toch degene die pijn had?
Jij dronk.
Ik dronk soms mee.
Schonk het voor je in.
Dan was jij liever. Leuker.
Ik kon het verhaal steeds opnieuw vertellen.
Wat er was gebeurd.
Wat jij had gezegd.
Wat jij mij had aangedaan.
En iedere keer voelde ik het onrecht.
Mijn gelijk.
Bij Al-Anon leerde ik iets anders over vergeven.
Vergeven betekent niet dat het goed was wat jij deed.
Het betekent ook niet dat ik het moet vergeten.
Of dat ik jou weer dichtbij moet laten komen.
Wat gebeurd is, mag verkeerd zijn.
Maar ik hoef het niet iedere dag met me mee te dragen.
Ik kan stoppen met wachten op iets van jou.
Een excuus.
Begrip.
Liefde.
Erkenning.
Ik kan mezelf geven wat ik zo lang van jou wilde krijgen.
Misschien is dat wel vergeven.
Redactie Al-Anon
__________________________
We vinden het belangrijk dat onze ervaringen anderen kunnen helpen. Daarom mogen onze verhalen gedeeld worden, met bronvermelding: ©2026 Al-Anon Familiegroepen Nederland – www.al-anon.nl.
Meer verhalen van: Volwassen kinderen van alcoholisten – Alateen – Nieuwkomers – Mannen – Interviews – Herstel
