Het zwaarste wat ik in mijn leven heb gedaan, is mijn zoon uit huis zetten…..
Wat was dit naar, verdrietig en vreselijk moeilijk.
Een gebeurtenis die ik nooit vergeet.
Als ik nu terugdenk aan dat moment dan denk ik,
hoe heb ik dit gedaan?
Wat voelde het eenzaam, weinig mensen begrepen het.
Wat was ik verdrietig, maar ook boos toen mijn eigen moeder (zijn oma) een zomerhuisje voor hem huurde en de borg betaalde, ze was en bleef zijn grote redder.
Ze steunde haar verslaafde kleinzoon en liet mij, haar “gezonde” dochter in de steek, tenminste zo voelde het voor mij.
Mijn moeder was altijd mijn vriendin, mijn “alles”, maar door de verslaving van mijn zoon raakte ik haar kwijt, we begrepen elkaar niet meer. Toch vond ik een weg in de omgang met haar, ik kon haar niet veranderen en leerde dit aanvaarden.
Wat was het (ook) toen fijn om elke week naar Al-Anon te gaan en mijn ervaringen, belevenissen en gevoelens te delen, dat maakte het voor mij draaglijker en het gaf mij kracht en hoop.
Ze luisterden en veroordeelden mij niet, zo fijn !
Gelukkig is mijn zoon nu 12,5 jaar Clean en hij zegt nog weleens:
“Mam, het beste wat je gedaan hebt is dat je mij toen uit huis heb gezet”.
Zo bijzonder!
Door Al-Anon had ik de kracht en de moed om dit daadwerkelijk te doen,
want oh wat was dit moeilijk!
Een trotse moeder❤️
__________________________
We vinden het belangrijk dat onze ervaringen anderen kunnen helpen. Daarom mogen onze verhalen gedeeld worden, met bronvermelding: ©2025 Al-Anon Familiegroepen Nederland – www.al-anon.nl.
Meer verhalen van: Volwassen kinderen van alcoholisten – Alateen – Nieuwkomers – Mannen – Interviews – Herstel
