Hoe langer ik meeloop,
hoe duidelijker ik ga zien
dat alcoholisme een ziekte is.
Een drang.
Iets wat sterker is dan wilskracht.
En soms herken ik diezelfde drang in mezelf.
De neiging om te helpen.
Om te redden.
Om het op te lossen.
Ik dacht dat ik iets in beweging kon krijgen
wat eigenlijk niet van mij was.
Tot ik vastliep.
Moe werd.
En merkte dat ik mezelf kwijtraakte.
Langzaam begin ik te begrijpen
dat ik alleen mezelf kan veranderen.
Dat is niet altijd makkelijk.
Maar het geeft wel rust.
Ik zorg vandaag voor mezelf.
Voor mijn eigen evenwicht.
Zodat ik niet wegzak
in boosheid, verdriet of wanhoop.
Ik hoef het leven van een ander
niet te dragen.
Redactie Al-Anon
__________________________
We vinden het belangrijk dat onze ervaringen anderen kunnen helpen. Daarom mogen onze verhalen gedeeld worden, met bronvermelding: ©2025 Al-Anon Familiegroepen Nederland – www.al-anon.nl.
Meer verhalen van: Volwassen kinderen van alcoholisten – Alateen – Nieuwkomers – Mannen – Interviews – Herstel
