Ik wil af van onrust.
Heb moeite om te laten zijn wat is.
Ik voel dat ik wil reageren.
Onrust in mij schreeuwt om actie.
Ik wil rust…
Dingen oplossen, fixen…
Naar mijn hand zetten…
Ik mag leren…
Omgaan met onrust…
Er zal altijd onrust zijn.
Als ik meteen handel,
is het uit mijn systeem.
Hoef ik het niet te voelen.
Toch blijf ik neigen naar directe actie.
Blijf die fles water met zand erin schudden.
Het wordt nooit helder zo.
Wachten.
Rust nemen.
Eerst laten bezinken.
Kijken.
Voelen.
Reageren?
Of nog wat langer rust nemen.
In die rust ontmoet ik mijn Hogere macht.
Het goddelijke in mij. Mijn intuïtie.
Ik geloof dat ieder mens het goddelijke in zich draagt.
Op die laag kunnen wij elkaar vinden.
Echt ontmoeten.
Zonder moeten.
De tijd zijn werk laten doen.
Laat de onrust zijn werk doen.
Wat verteld het mij?
Ik oefen.
Elke dag een beetje meer.
Redactie
__________________________
We vinden het belangrijk dat onze ervaringen anderen kunnen helpen. Daarom mogen onze verhalen gedeeld worden, met bronvermelding: ©2025 Al-Anon Familiegroepen Nederland – www.al-anon.nl.
Meer verhalen van: Volwassen kinderen van alcoholisten – Alateen – Nieuwkomers – Mannen – Interviews – Herstel
