Vergeven.
Het is een woord waar veel onder zit.
Als ik eerlijk ben, merk ik dat er vaak
eerst iets anders gebeurt.
Ik oordeel.
Ik trek een conclusie over de ander.
En pas daarna voel ik de pijn.
Misschien begint vergeven wel bij mij.
Bij het zien van mijn eigen oordeel.
Bij het erkennen dat ik geraakt ben.
Ik hoef het gedrag van de ander niet goed te praten.
Maar ik kan wel kijken naar wat het met mij doet.
En daar mild voor worden.
Als ik mezelf daarin kan verzachten,
ontstaat er ruimte.
Ruimte om los te laten wat ik vasthield.
En soms, heel voorzichtig,
komt daar vergeving bij kijken.
Overdenking voor vandaag
Ik wil goed zijn voor mezelf.
Dat is waar het begint.
Ik kan niet weten wat er in een ander omgaat.
Niet hun geschiedenis.
Niet hun motieven.
Wat ik wél kan doen,
is stoppen met invullen voor de ander.
Vandaag oefen ik in accepteren.
Mensen laten zijn zoals ze zijn.
En ik vraag mezelf af:
kan ik ook zacht blijven,
juist als het moeilijk wordt?
Redactie Al-Anon
geinspireerd: Moed om te veranderen 29 april
__________________________
We vinden het belangrijk dat onze ervaringen anderen kunnen helpen. Daarom mogen onze verhalen gedeeld worden, met bronvermelding: ©2025 Al-Anon Familiegroepen Nederland – www.al-anon.nl.
Meer verhalen van: Volwassen kinderen van alcoholisten – Alateen – Nieuwkomers – Mannen – Interviews – Herstel
