Mijn uitdagingen zien vanuit liefde.
Me bewust zijn van het perspectief waarmee ik kijk.
Als ik eerlijk ben, keek ik vroeger vooral vanuit angst.
Met een sausje van schuld en schaamte eroverheen.
Die gevoelens maakten dat ik houvast zocht in regels en wetten.
Hoe moet het?
Doe ik het goed zo?
De Stappen en Tradities werden mijn volgende strafmethode.
Ik snapte het niet.
Ik kwam in verzet.
Ik keek vooral naar wat misging, bij anderen.
De gedachte dat zij het niet goed deden, gaf mij rust.
Of beter gezegd: schijnrust.
Ik was druk met God.
Met wat Hij voor mij was.
Ik leerde veel van de slogans.
God werd een proces, mijn Hogere Macht, mijn intuïtie.
Maar ik kwam er niet uit.
Als ik nu terugkijk, zie ik het.
De strijd die ik voerde met de alcoholist, met mijn kinderen,
en mijn stille verzet binnen Al-Anon
het was allemaal hoofdwerk.
Tot op een dag, zomaar tijdens het schrijven,
de zin op papier stond:
God is liefde voor mij.
God is het perspectief
van waaruit ik mag kijken. Vanuit liefde.
Liefde voor mezelf.
Ik had geen idee wat dat was.
In het begin waren het praktische keuzes:
dingen doen waar ik blij van werd.
Niet overal aan denken.
Maar dat werkte niet.
Dat is het roze olifant-effect:
hoe harder ik iets probeer te negeren,
hoe groter het wordt.
De mening van anderen zag ik als een regel.
Daar vond ik mijn houvast.
Nu weet ik dat, wanneer ik denk hoe moet het,
of klopt dit wel of niet,
ik weer in mijn hoofd zit.
Wanneer ik voel: het is oké dat jij dat vindt of voelt,
dan kan ik reageren vanuit liefde in plaats van angst.
Dan hoef ik niet met verbaal geweld, wrok of afsluiting
mijn gelijk te halen.
Wat mij uiteindelijk hielp,
was blijven onderzoeken wat ik doe en hoe.
Leren hoe het anders kon.
Fake it till you make it.
Op een dag ben ik het gaan voelen.
Voor mij ligt de keuze in het perspectief.
Vanuit welke bril kijk ik?
Vanuit angst of vanuit liefde?
Wanneer ik kies om te kijken vanuit liefde,
komt er zachtheid in mijn denken en doen.
Ik hoef niet te weten wat goed of fout is.
Alleen te voelen wat waar is.
Vandaag mag ik oefenen om te leven
vanuit dat rustige midden,
waar angst oplost in liefde.
Vanuit welke bril kijk ik vandaag?
Geïnspireerd door Hoop voor Vandaag p.282.
Lilly
__________________________
We vinden het belangrijk dat onze ervaringen anderen kunnen helpen. Daarom mogen onze verhalen gedeeld worden, met bronvermelding: ©2025 Al-Anon Familiegroepen Nederland – www.al-anon.nl.
Meer verhalen van: Volwassen kinderen van alcoholisten – Alateen – Nieuwkomers – Mannen – Interviews – Herstel
