Kerst komt binnen met lichtjes.
Met gedachten.
Met verlangens naar samen.
Niet zacht.
Rauw.
Met zorgen.
Met het altijd onverwachte.
En met hoop.
Er zijn kaarsen.
Er is eten.
Er is wijn.
Al open voordat iemand zit.
Ik zie hoe iedereen zijn best doet.
Het vriendelijke knikken.
Net te gemaakt.
Hoe liefde zich verstopt in woordspelingen.
Hoe stilte steeds harder wordt.
Ik hou van hem.
Ik zie zijn pogingen.
Het verlangen om te stoppen.
Ook al staat de fles weer op tafel.
Alcohol stroomt.
En schuift tussen ons in.
De stemmen worden harder.
Ik hoor mezelf weer tellen.
Hoeveel glazen nog.
Hoeveel al.
Kerst.
Mijn tweede natuur
De waakhond.
Tellen.
Lief blijven lachen.
Ook als dat pijn doet.
Eenzaam.
Tussen de mensen.
Tussen de flessen.
Bang
voor Kerst
In Al-Anon is er altijd iemand voor mij, die naar me luistert. Die mijn verhaal herkent. Tijdens deze dagen zijn er extra meetings
Redactie Al-Anon
__________________________
We vinden het belangrijk dat onze ervaringen anderen kunnen helpen. Daarom mogen onze verhalen gedeeld worden, met bronvermelding: ©2025 Al-Anon Familiegroepen Nederland – www.al-anon.nl.
Meer verhalen van: Volwassen kinderen van alcoholisten – Alateen – Nieuwkomers – Mannen – Interviews – Herstel
