Toen ik bij Al-Anon kwam, dacht ik dat wrok en jaloezie verkeerde gevoelens waren.
Dat ze niet mochten bestaan.
Nu weet ik dat ze signalen zijn.
Wrok laat me merken dat ik vasthoud aan wat voorbij is.
Ik herhaal het in mijn hoofd, keer op keer.
Het voelt alsof ik daarmee controle houd,
maar in werkelijkheid houdt het mij gevangen.
Wrok vertelt mij dat er nog pijn zit.
Dat ik iets nodig heb erkenning, of misschien een grens.
Jaloezie laat me iets anders zien.
Aan de oppervlakte lijkt het boosheid,
maar dieper vanbinnen is het verlangen.
Het zegt: “Daar mis ik iets. Dat wil ik ook.”
Het confronteert me met mijn onzekerheid,
maar ook met wat ik belangrijk vind in mijn leven.
Jaloezie kan een kompas zijn,
als ik bereid ben ernaar te luisteren.
Zo worden gevoelens niet mijn vijanden.
Ze zijn boodschappers.
Soms pijnlijk, nooit fout.
Ze nodigen me uit om eerlijk te kijken naar mezelf.
Zelfs wrok en jaloezie kunnen me de weg wijzen,
als ik durf te luisteren naar wat ze mij willen vertellen.
Redactie – Anoniem
__________________________
We vinden het belangrijk dat onze ervaringen anderen kunnen helpen. Daarom mogen onze verhalen gedeeld worden, met bronvermelding: ©2025 Al-Anon Familiegroepen Nederland – www.al-anon.nl.
Meer verhalen van: Volwassen kinderen van alcoholisten – Alateen – Nieuwkomers – Mannen – Interviews – Herstel
